„ Złoty podział ma długą historię w kulturze zachodniej. Określany także jako boska proporcja lub liczba Fi (od Fidiasza), jest prostą lecz jednocześnie zaskakująca regułą, która nieustannie pojawia się w przyrodzie, sztuce i nauce. Złoty podział można znaleźć we wzorach tworzonych przez nasiona niektórych roślin, w drzewie genealogicznym pszczół, w piramidach, gotyckich katedrach, malarstwie renesansowym, ciele człowieka czy w kształcie muszli…”
Priya Hemenway
„ To cud, że Wszechświat stworzył fragment samego siebie, aby ten badał pozostałą część, i że ten fragment, badając siebie, traktuje resztę Wszechświata jako swoją naturalną, wewnętrzną rzeczywistość”.
John Cunningham Lilly
Książka Priy Hemenway – Sekretny kod, Tajemnicza formuła, która rządzi sztuką, przyrodą i nauką – jest drugą poważną pracą tego typu na polskim rynku wydawniczym. Odsyłam jeszcze do jednej pozycji „ Złota Liczba. Rytuały i rytmy pitagorejskie w rozwoju cywilizacji zachodniej” Matila Ghyki. Jednak trzeba pamiętać, że była ona pisana na początku ubiegłego wieku. Inna pozycja „ Tajemnica złotego kwiatu” Douvalo Melchizedeka , jest już zbyt newagowska. Tak więc z nowych pozycji tylko książka Priya Hemenway spełnia wymogi naukowego rygoru. I tą pozycją postanowiłem się zająć.
Trzeba przede wszystkim pamiętać, że święta geometria, złoty podział, duchowa strona matematyki – czy jakkolwiek nazwiemy ten fenomen – towarzyszy człowiekowi od zarania dziejów. Spotykamy ją już w starożytnych religiach ( irańscy Parsowie), tajnych stowarzyszeniach ( chociażby bractwo pitagorejskie), czy po tak prymitywne ludy jak pustynni Beduini, którzy rozrysowywali sobie wzory tej nauki na piasku.
Elementy kwiatu życia: 1 – visica picis znana jako “rybi pęcherz” , 2 – kwiat życia w całości.
Od zarania cywilizacji człowiek posługiwał się tą wiedzą, oczywiście w nieoficjalny sposób. I tak harmonijne proporcje, liczbę Fi, liczbę Pi, znajdziemy we wielu starożytnych budowlach począwszy od granitowych piramid egipskich, po grecki Partenon. Tą zakazaną kosmologiczna wiedzą, ukrytą w Naturze, człowiek posługiwał się od czasu do czasu – nie tylko przy architekturze. To tylko jeden z przykładów działalności ludzkiej gdzie łatwo można pokazać czarno na białym – jak powinno się wznosić trwałe, harmonijne i wydajne konstrukcje. W wielu miejscach na Ziemi piramidy, nadal stoją. Katedry gotyckie, choć nie wiemy na sto procent kto je zaprojektował – też przetrwały próbę czasu. Widocznie, natura, Absolut, czy jakkolwiek nazwiemy takie proste wzory „podpowiadają” człowiekowi jak lepiej ma żyć i jak ma tworzyć. Właściwie tzw. Kwiat życia w świętej geometrii jest symbolicznym odzwierciedleniem procesu stworzenia z Księgi Rodzaju. Tak więc nic dziwnego, że taka – wiedza tajemna – nie wpisywała się w obraz świata przez wieki i była strzeżona. Dopiero początek XX wieku zmienia tą sytuację i ta wiedza niepubliczna staje się coraz częściej wiedzą publiczną, aczkolwiek jeszcze niewykorzystaną w praktyce przez człowieka współczesnego.
Piramidy granitowe w Gizie ( Egipt).
Wiedza ta była zarezerwowaną dla duchowej elity na przestrzeni dziejów. W uniwersytetach-świątyniach starożytnego Egiptu, nauczano jej potajemnie wyłącznie faraonów, kapłanów oraz studentów z zagranicy – jako późną formę elity filozoficznej danego państwa – przeważali oczywiście tutaj myśliciele greccy.
Katedra w Chatres ( Francja).
Katedra Notre Dame w Paryżu – wyspa Cite.
Leonadro da Vinci – Mona Lisa – jako przykład malarstwa renesansowego z zastosowaniem złotego podziału.
Hinduska badaczka matematyk, nie wymaga od nas czytelników – i sama wiedza zawarta w książce też od nas tego nie wymaga – żebyśmy z marszu zrozumieli fraktale. Wszystko jest łatwo wyprowadzone ze złotego podziału, twierdzenia Pitagorasa poprzez platonizm, filozofów renesansowych i współczesnych, więc zagubić się w orkanie tej wiedzy się po prostu nie da. Tym bardziej, że jest ona w każdym z organizmów ożywionych i nieożywionych.
Salvador Dali – Ukrzyżowanie (Corpus hypercubus) ; 1954 r. – jako przykład malarstwa współczesnego z zastosowaniem świętej geometrii
Książka jest bogata w liczne ilustracje, i wbrew pozorom nie są to same wzory geometryczne.
Niektóre śmiałe teorie mogą budzić lekki popłoch w ludziach motywowanych zbyt religijnie, ale przecież tzw. okultyzm (łac. skrywać, ukryty) aż do Oświecenia był naturalnym obrazem świata kiedy to jego wpływy mieszały się razem z nauką i religią – kręgi kościelne też nie były całkowite wtedy wolne od tego rodzaju wiedzy. Zresztą bardzo dobrze to ujął ks. Zbigniew Liana w swojej krótkiej pracy poświeconej temu zagadnieniu „ Okultyzm a nauka przed Oświeceniem”. A to, że pewien rodzaj wiedzy – jest skrywany przed ludzkością – tak jak niegdyś święta geometria – to akurat dobrze. Gdyż znając obecny poziom moralny ludzkości, człowiek wychowywany w egoizmie i współzawodnictwie, mógłby wykorzystać taką wiedzę do swoich celów. Taka wiedza, jak święta geometria – ma służyć ludziom, w podniesieniu się i polepszeniu warunków życia i rozwoju świadomości. Wykorzystywana egoistyczne, zawsze będzie stanowiła nie tylko zaprzeczenie całej tej pięknej idei, ale też rezygnacje z samego życia – jak to kiedyś słusznie William Blake twierdził.
Gwiazda pitagorejska (pentagram) we wnętrzu przekrojonego jabłka.
Książka Priya Hemenway, zdaje się burzyć komuś świat, by potem na jego gruzach budować lepszy piękniejszy…Albowiem tylko taka wiedza, może być nazywana prawdziwą wiedzą, która burzy a potem buduje, zamiast utrwalać.
I tylko takie książki są prawdziwymi perłami, których może czasem nie warto rzucać pod wiadomo czyje nogi.
Zastanawiam mnie tylko to czy jakiś polski autor pokusiłby się spisać historię złotej liczby…
Kanon J. Pachelbela z zastosowaniem boskiej proporcji.
„ Przybyliśmy z nicości, wirując i rozrzucając gwiazdy jak pył. Gwiazdy utworzyły krąg, a w jego środku tańczymy my”.
Dżalaluddin Rumi
Piotr Wildanger
źródła grafik: wikipedia.org. ; świetageomoetria.pl
Vangelis – Spiral – Spiral (1977).
Spis treści
– Wstęp
- Tajemnice złotego podziału
- Pitagoras i tajemnica liczb
- Fibonacci i liczby Fibonacciego
- Złoty podział w architekturze, sztuce i muzyce
- Złoty podział w przyrodzie
- Złoty podział w nauce
- Złoty podział w mistycyzmie.
Słowniczek
Bibliografia
Prawa do ilustracji
Indeks
Opis książki:
Köln : Evergreen ; Warszawa : TMC Art, cop. 2009.
[4], 203 s. : il. kolor. ; 22 cm.
Nigel Stanford i jego zastosowanie cymatyki we współczesnej muzyce.
Najnowsze komentarze